Droga Neokatechumenalna
Spis treści:
Zobacz także: |
Wiadomości ogólne
Początki Drogi Neokatechumenalnej
Droga Neokatechumenalna powstała w sposób niezamierzony, spontanicznie. Wierzymy, że jest to dzieło wzbudzone przez Ducha Świętego, aby równolegle do prac Soboru Watykańskiego II mogła powstać konkretna forma realizowania tego Soboru na płaszczyźnie duszpasterstwa parafialnego.
Powstanie Drogi Neokatechumenalnej wiąże się z osobą człowieka świeckiego, hiszpańskiego malarza Franciszka Argüello zwanego zdrobniale Kiko. Po swoim nawróceniu chciał być porostu blisko Chrystusa obecnego w ubogich. Dlatego zamieszkał w nędznych barakach "Palomeras altas", na przedmieściu Madrytu, pośród Cyganów, złodziei, byłych więźniów, prostytutek, ludzi żyjących w biedzie. Był to rok 1962.
Oparty na realizowaniu Ewangelii sposób życia, jaki Kiko prowadził mieszkając pośród tych ludzi, sprawił, że z czasem zaczęli oni przychodzić z wieloma pytaniami dotyczącymi wiary, którą on wyznawał i praktykował. W czasie tych rozmów Kiko odkrył sposób egzystencjalnego przepowiadania kerygmatu, czyli Dobrej Nowiny o Jezusie Chrystusie i Jego zmartwychwstaniu. Nie prawił im morałów, nie namawiał do porzucenia grzesznego życia; głosił tylko, że Chrystus żyje, że ma moc wywabiania ich z niewoli grzechów i uzdolnienia do prowadzenia zupełnie innego życia. Ludzie ci, aczkolwiek bardzo grzeszni, przyjęli słowo Dobrej Nowiny szczerym i otwartym sercem. Duch Święty nie miał więc żadnych przeszkód, aby okazać w nich swoją moc. Otrzymywali oni łaskę porzucenia grzechów i rozpoczęcia zupełnie nowego sposobu życia. Całkiem spontanicznie powstała wokół Kiko wspólnota ludzi, wśród których stawały się widoczne znaki miłości i jedności. Wspólnota ta zaczęła przyciągać tych, którzy do tej pory byli oddaleni od Boga i Kościoła i zaczęła budzić w nich wiarę.
Z biegiem czasu Kiko i Carmen Hernandez, która zaczęła z nim współpracować, odkryli, że w sposób niezamierzony odkryli oni rzeczywistość podobną do starożytnego katechumenatu, czyli drogi do dojrzałej wiary. Ponieważ ta droga dotyczyła ludzi już ochrzczonych nazwano tę rzeczywistość katechumenatem pochrzcielnym czyli neokatechumenatem.
Istota Drogi Neokatechumenalnej
Jest wielu ludzi, którzy są jakby chrzcielnymi "niewypałami". Są oni ochrzczeni, ale ich chrzest nie "wybuchnął". Ich chrześcijaństwo nie jest konsekwentne. Nazywają siebie chrześcijanami, ale w praktyce, w mniejszym lub większym stopniu postępują jak poganie. W ich postępowaniu nie bardzo widać tego, że są wierzącymi. Ich chrzest pozostał jakby ziarnem, które nie zakiełkowało, nie zakwitło, nie wydaje w postaci autentycznie chrześcijańskich postaw opisanych Ewangelii, w Kazaniu na górze.
Istota Drogi Neokatechumenalnej zawiera się w tym, że wzorując się na etapach katechumenatu, prowadzi ona do tego, by ci niekonsekwentni chrześcijanie powoli dojrzewali w wierze, by łaska ich chrztu osiągnęła pełny rozkwit, by ten "niewypał" chrzcielny wreszcie eksplodował.
Czynniki rozwijające łaskę chrztu
Formacja duchowa członków wspólnot neokatechumenalnych opiera się na trzech podstawach:
- słuchaniu słowa Bożego i odkrywaniu w tym słowie światła rozjaśniającego życiowe problemy;
- żywym i pełnym uczestnictwie w liturgii będącej odpowiedzią na słyszane słowo Boże i błogosławieniem Boga za to, że na nich wejrzał, że okazał im swoją miłość, nie zrażając się ich grzechami;
- doświadczaniu życia we wspólnocie, gdzie powoli staje się widoczna jednocząca ich miłość, przekraczająca granice wrogości, miłość w wymiarze krzyża.
Te trzy czynniki dopomagają rozwinięciu się łaski chrztu, doprowadzają wiarę do dojrzałości.
Zatwierdzenie statutu Drogi Neokatechumenalnej
Chcemy przypomnieć, że w dniu 11 maja 2008 r., a więc w Uroczystość Zesłania Ducha Świętego, Papieska Rada do spraw Świeckich za aprobatą Ojca świętego Benedykta XVI ostatecznie zatwierdziła Statut Drogi Neokatechumenalnej.
Drogę tę Ojciec święty Jan Paweł II uznał za itinerarium formacji katolickiej ważnej dla społeczeństwa czasów dzisiejszych.
Według statutu Droga Neokatechumenalna pozostaje w służbie Biskupowi jako sposób realizacji wtajemniczenia chrześcijańskiego i stałego wychowania w wierze. We wnętrzu parafii realizuje się ona w małej wspólnocie zwanej wspólnotą neokatechumenalną. Wzorem takiej wspólnoty jest Święta Rodzina z Nazaretu, Rodzina Jezusa, Maryi i Józefa.
Obchody 40-lecia Drogi Neokatechumenalnej
W sobotę 10 stycznia 2009 r. w Bazylice św. Piotra w Rzymie Ojciec święty Benedykt XVI spotkał się z 25 tysiącami członków wspólnot neokatechumenalnych z Rzymu i z wielu innych krajów świata z okazji 40-lecia Drogi Neokatechumenalnej w Rzymie. Podczas tego spotkania Ojciec święty Benedykt XVI podkreślił, że Droga Neokatechumenalna odważnie podejmuje wyzwania, jakie jawią się w dzisiejszym świecie i czyni to z wielką odwagą, stosując różne sposoby docierania do współczesnego człowieka, a jednocześnie pozostaje wierna Pasterzom Kościoła. Ojciec święty wyraził też swoją wdzięczność za obecność Drogi w Kościele. Następnie Papież pobłogosławił krzyże misyjne. Na audiencji obecnych było 10 kardynałów i 15 biskupów. Z naszej diecezji w spotkaniu tym uczestniczył Ks. Biskup Zbigniew Kiernikowski.
do góry
>>
|
